قلم

ATR-42 هواپیمای توربور پراپ منطقه ای بوده که یکی از پرفروشترین هواپیماهای این کلاس است. این هواپیما بعنوان محصول مشترک ایتالیا و فرانســــــــــه در سال 1981 تکمیل شد. دو نمونه اولیه ATR-42 برای اولین بار در 16 آگوست 1984 پرواز کردند. مسئولان ایتالیایی و فرانســــــــوی در سپتامبر 1985 گواهینامه این هواپیما را دریافت کرده و اولین ATR-42 در دسامبر 1985 وارد خـــدمت شد. نمونه آغازین ATR-42-300 بعنوان نمونه استاندارد این هواپیما تا سال 1996 ساخته می شد که وزن برخاسـت و حجم داخلی بیشتری نسـبت به نمونه اولیه داشت. ATR-72-300 از دو موتور ترات اند ویتنی PW-120 با قدرت 1340 کیلو وات با پروانه 4 تیغه ی نیــــــــرو می گیرد. حداکثر سرعت آن 490 کیلومتر در ساعت و سرعت گشتزنی (کروز) اقتـــــــــــــصادی آن 450 کیلومتر در ساعت می باشد. حداکثر برد آن با بیشترین سرعـــت 4480 کیلومتر است که در حرکت گشتزنی (کروز) با سرعت اقتصادی به 5040 کیلومـــــتر افزایش پیدا می کند. نمونه ATR-42-320 از موتور های قدرتمــندتر PW-121 (1417 کیلو وات )نیرو می گیرد که برای مناطق گرم و ارتفاعات مناسب است. این نمونه از لحاظ برد مانند ATR-42-300 بوده تنها با این تفاوت که سرعت اقتصادی گشتزنی (کروز) آن 498 کیــــلومتر در ساعت می باشد.

همچنین نمونه باربری ATR-42 قابلیــت تغییر سریع مسافری/باربری را دارد. این نمونه بر پایه ATR-42-300 طراحی شده اســــــت. ATR-72-500 نخستین نمونه ارتقا یافته اساسی است که در بخشهای داخــــــــــلی آن اصلاحاتی انجام گرفــــته، موتور های قدرتمندتر PW-127E با قدرت 1610 کیلو وات جایگزین موتور های قبلی شده که باعث افزایش قابل توجه سرعت به میزان حدود 70 کیلومتر در ساعت می شود. همــــچنین تعداد تیغه های پروانه موتور 6 تایی شده است. کاکپیت هواپیما تغیــیر کرده، بالا بر (Elavator) و سکان هواپیمای (Rudder) ATR-72 در آن نصب شـــده ،بعلاوه ترمز ها و ارابه فرود جدیدتر و بال ها و بدنه قوی تر برای تحمل وزن های بالاتر از تغییــــرات تغییر کرده است. خدمه پرواز تمام نمونه ها نیز دو نفر است. همانطور که گفته شـــــــد این هواپیما 42 نفره بوده ولی حداکثر ظرفیت آن به 50 نفر می رسد. بعلاوه نمـونه باربری آن قابلیت جابجایی 4000 کیلوگرم بار دارد.